04 Nov Ναπολέων Βικιπαίδεια

Ο τύπος έγραψε το Lettres sur los angeles Corse («Γράμματα για την Κορσική») και εκφράζει την επιθυμία του να καταλάβει την περιοχή τους. Επέστρεψε στην Κορσική τον https://vulkanvegaswin.net/el-gr/bonus/ Σεπτέμβριο του 1786 και δεν κατάφερε να επιστρέψει στην καθημερινότητά του μέχρι το καλοκαίρι του 1788. Τότε ξεκίνησε η νέα αναταραχή που θα κορυφωνόταν με το Γαλλικό Κύμα. Αναγνώστες του Βολταίρου και του Ρουσσώ, ο Ναπολέων πίστευε ότι οι πολιτικές αλλαγές ήταν απαραίτητες, αλλά, ως αξιωματικός, φαίνεται να μην είχε δει καμία εξάρτηση από σημαντικές δημόσιες μεταρρυθμίσεις. Γεννημένος σε γονείς ιταλικής καταγωγής, έζησε στη Γαλλία και έγινε στρατιωτικός διοικητής το 1785.

Η προαγωγή του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο και ίσως στη Συρία

Ο Ναπολέων όρισε μια σπουδαία επανένωση για να αποκτήσει τον Φοίνιξ και τον Σκοτ, οι οποίοι χειρίστηκαν το κλασικό Gladiator του 2000 και πρωταγωνίστησαν τον Ράσελ Κρόου. Δεν είναι περίεργο, δεδομένου του ιστορικού τους στην κινηματογραφική βιομηχανία, ότι ο Ναπολέων έχει κοιτάξει πολλές φορές την οθόνη με απεικονίσεις που κυμαίνονται από σκόπιμα χιουμοριστικές έως ρεαλιστικές. Λέγεται ότι ο άντρας χρησιμοποίησε την ταμπέλα του παλιού τους συντρόφου, της Τζοζεφίν, από τότε που η τελευταία τους λέξη-κλειδί.

Βασικού Πρόξενου του Αυτοκράτορα

Παρόλο που ο Ναπολέων επέστρεψε στη Γαλλία, τον Απρίλιο του 1791 διορίστηκε υπολοχαγός στο επόμενο σύνταγμα μακριά από τα όπλα, που είχε φρουρηθεί στη Βαλένς. Αμέσως ίδρυσε το νέο Jacobin Bar, μια κυβερνητική παμπ που αρχικά υποστήριζε μια εξαιρετική συνταγματική μοναρχία, και σύντομα όρισε τον πρόεδρό τους να εκφωνεί λόγους εναντίον ευγενών, μοναχών και επισκόπων. Τον Σεπτέμβριο του 1791 είχε την άδεια να επιστρέψει στην Κορσική για τρεις εβδομάδες. Επιλέχθηκε αντισυνταγματάρχης στην ομοσπονδιακή φρουρά και αργότερα έφυγε με τον Paoli, τον αρχηγό τους στο κεφάλι.

Ήρωας της Ιταλικής Προώθησης

Ο άντρας εδραίωσε το δυτικοευρωπαϊκό βασίλειό του μέχρι το 1810, αλλά ενεπλάκη στη νεότερη Χερσονησορική Σύγκρουση (1808–14). Έδωσε τον νέο γαλλικό στρατό στην Αυστρία και νίκησε τους νέους Αυστριακούς στη Μάχη του Βάγκραμ (1809), υπογράφοντας τη νέα Συμφωνία από τη Βιέννη. Για να επιβάλει τη νέα Συμφωνία του Τίλσιτ, παρείχε έναν στρατό περίπου 600.000 ανδρών στη Ρωσία το 1812, κέρδισε τη μάχη του Μποροντίνο, αλλά αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μόσχα, η οποία υπέστη καταστροφικές απώλειες.

Πόλεμος της Χερσονήσου και θα Ερφούρτη

Στις 1 Απριλίου 1814, ο Ναπολέων παραιτήθηκε από τον θρόνο του και μπορεί να εξοριστεί σε μια μικρότερη περιοχή μακριά από την Έλβα, μεταξύ Ιταλίας και Κορσικής. Ο Χικς λέει ότι η απέλαση του Ναπολέοντα από την Έλβα είναι στην πραγματικότητα «ένα είδος αστείου», λιγότερο μια προσβολή για τον Ναπολέοντα και περισσότερο μια στρατηγική που επινόησαν οι νέοι Ρώσοι για να αποσταθεροποιήσουν την Ιταλία που διοικούνταν από την Αυστρία. Ο στρατός του Ναπολέοντα, εντελώς απροετοίμαστος να αντιμετωπίσει θερμοκρασίες έως και -30 βαθμούς Κελσίου, πάγωσε μέχρι θανάτου από την αφθονία. Και κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, οι Κοζάκοι επιτέθηκαν στον νέο υποχωρούντα γαλλικό στρατό, προκαλώντας καταστροφικά πλήγματα στα πλευρά και τα νώτα τους. Ο στρατός του Ναπολέοντα ενισχύθηκε στη Ρωσία στις καυτές θερμοκρασίες του Ιουνίου. Οι νεότεροι Ρώσοι, βαρυμένοι από τον πραγματικό αριθμό των μαχητών-αντιπάλων, υποχώρησαν στο καταφύγιο, καίγοντας τις νέες πόλεις και την ύπαιθρο στα νώτα τους.

Για να παρατείνει τη δυναστεία του, ο Ναπολέων Β' άσκησε πιέσεις για να αποκαλέσει τον μικρό του γιο, τον Ναπολέοντα Β', αυτοκράτορα, αλλά ο συνασπισμός απέρριψε την προσφορά. Ο νέος Ναπολεόντειος Κώδικας που χρησιμοποιούνταν στη Γαλλία και στις αναπτυσσόμενες περιοχές της. Ο Ναπολέων προέβλεψε με ακρίβεια έναν από τους δύο, κάτι που δεν ήταν απλώς μια από τις πολλές νίκες του στις ένοπλες δυνάμεις, αλλά θα είχε και μακρά ιστορία. Οι νεότεροι όροι του νέου κώδικα θα αποτελέσουν τη βάση των πολιτικών κανόνων πολλών χωρών στην Ευρώπη και την Αμερική. Η σχέση τους ήταν θυελλώδης στην αρχή, με τις στρατιωτικές μεθόδους του Ναπολέοντα να τον ωθούν σε φυγή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρόλο που συνήθιζε να επαινεί την Ιωσηφίνα με επιστολές στο πεδίο της μάχης, και οι δύο είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις.

Στρατιωτικά, διέσχισε τις νέες Άλπεις και ξεπέρασε τους νεότερους Αυστριακούς στον ανταγωνισμό από το Marengo (14 Ιουνίου 1800) και μπόρεσε να βρει λύση για τις νεότερες συγκρούσεις μερικά χρόνια αργότερα με τη Συνθήκη της Αμιένης. Γύρω από αυτή την ημερομηνία, διορίστηκε πρώτος Ύπατος εφ' όρου ζωής από ένα εξαιρετικό δημοψήφισμα. Η νέα επιτυχημένη ιταλική στρατηγική του Ναπολέοντα του χάρισε την πιο πρόσφατη φήμη από τα στρατεύματά τους, τα οποία τον αποκαλούσαν με αγάπη «ο Δεκανέας». Επιπλέον, τον εκτόξευσε σε πολιτικό αστέρα στη Γαλλία. Ιστορίες όπως οι γενναίες επιθέσεις του κατά μήκος της γέφυρας Arcole έγιναν ευρέως γνωστές και διαμόρφωσαν τη βάση του ναπολεόντειου θρύλου. Το 1798, ο Ναπολέων εξασφάλισε την άδεια να ηγηθεί ενός στρατού στην Αίγυπτο για να απειλήσει τη βρετανική κυριαρχία στην περιοχή. Αμέσως μετά τη νίκη επί των νέων Μαμελούκων κατά τη διάρκεια του Αγώνα των Πυραμίδων (21 Ιουλίου) και τον παγίδευση του Καΐρου, ο Ναπολέων προέλασε στη Συρία, όπου είχε αναχαιτιστεί από την αγγλο-οθωμανική επίθεση κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Άκρας (20 Φεβρουαρίου – 21 Ιουλίου 1799).